kırık bir kalbin kehaneti çingene falcıya ne kadar para versende yine aynı çıkıyordu, izleri elimde olan. kırık kalpten sular sızıyordu taa ciğerlerine kadar ve soğuk bütün iantçılığını sana ispat ediyordu. uzaklarda bir çare arıyordu insan, yüzünü hiç görmediği bir silüetten deva ararken terk edilişinin şakasını seni gökten yere düşmüşçesine acımasızca söylüyordu.
yorgun düşmüş bir kalbin istediği neyse onu istemekteydi gönlüm, sen çıkageldin.
şimdi yas tutmuş gözlerim bakmaya yelteniyor sana fakat yakınlığın bir mezar gibi.
çingene falcı elindekileri bir bir döküyor sana, ben birer birer sana yakın oluyorum mezarlıkta.
deniz okşuyor tutarsız sözlerimi, güneş doğarken damla derya'sına kavuşuyor.
6 Ekim 2007 Cumartesi
başsız kalan cümleler
Gönderen
livanali
zaman:
22:54
Etiketler: içim dışım
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder